LIFESTYLE,

JAK (POSTANOWIŁAM) ŻYĆ?

To nie będzie lista postanowień noworocznych. Ani coachingowa papka. Przynajmniej takie mam wyobrażenie o tym tekście. A popełniłam go o 4-tej rano, bo mi się przyśnił. Wam życzę dużo lepszych snów.

JAK (POSTANOWIŁAM) ŻYĆ?

Zawsze nieco mnie bawią coachingowe recepty na życie, bo przecież każdy ma swoją. Kojarzą mi się one raczej z odkrywczymi wypowiedziami kandydatek na Miss Universe, które marzą o pokoju na świecie, a ich hobby to pieczenie czekoladowych ciast. A jednocześnie zdaję sobie sprawę, że będąc akurat w trochę słabszym momencie, jednak czasami dobrze ogarnąć się pod wpływem inspiracji z zewnątrz. Znacie mnie już trochę i wiecie o mnie coraz więcej. Czasami dostaję wiadomości, że z bloga bija mega dobra energia, jak można ogarnąć tyle podróży i przy tym dużo pracować, skąd mam takie pokłady sił do działania i tak dalej…

Spisałam dla Was kilka zasad, którymi kieruję się w życiu. (Nie przyzwyczajajcie się do kolejności, nie jest hierarchiczna).

ZAWSZE MYŚLĘ POZYTYWNIE

No dobra, to brzmi jak banał i frazes. Ale nie traktuję go jak strzał w kolano po powyższym wstępie, bo ta zasada sprawdza się, jak cholera. Widzisz świat takim, jaki masz w sobie. Pozytywne myśli przyciągają pozytywnych ludzi i emocje. Ja w to mocno wierzę. Staram się widzieć rzeczywistość nie w czarnych barwach, choć bywam panikarą miesiąca. Podejmując każde życiowe wyzwanie, ważną rozmowę, próbę  zdobycia wymarzonej pracy i projektu, zawsze wierzę, że będzie dobrze! Zazwyczaj skutki są dla mnie takie, jakich oczekuję.

KTO NIE RYZYKUJE, TEN NIE PIJE SZAMPANA

Wyjście z naszej skrupulatnie uwitej sfery komfortu, jest takie niekomfortowe, wiem. Ale tylko w ten sposób podejmujemy wyzwania, próbujemy im sprostać, rozwijamy się i  następują zmiany. Do tej pory żadne moje ryzyko, nie wyszło mi na niekorzyść. Stabilizacja i poczucie bezpieczeństwa to dla wielu ważne aspekty życia. Dla mnie też. Jednak nie podejmując ryzykownych decyzji i nie generując tym samym zmian, stoimy w miejscu. Wychodzę z założenia, że każda zmiana jest dobra i każda zmiana jest po coś. PS. szampan nie jest dla mnie, za to ryzyko jak najbardziej :).

NIC NIE DZIEJE SIĘ PRZEZ PRZYPADEK

Nawet jeśli coś się nie uda albo jestem rozczarowana, to zawsze, ale to zawsze, z biegiem czasu dostrzegam tego dobre i sensowne skutki. Wszystko dzieje się po coś. Czasami dochodzę do tej myśli po dwóch tygodniach, czasami po dwóch latach. Stare porzekadło: „nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło” sprawdza się w moim przypadku wzorowo. Patrząc na konkretne sytuacje z dystansu, w ostatecznym rozrachunku stwierdzam, że znów jednak czegoś się nauczyłam i wyciągnęłam wnioski na przyszłość.

ROBIĘ TO, CO KOCHAM

Skoro według badań, ponad 70 procent życia spędzamy w pracy, to nie wyobrażam sobie ukręcić bata nad własnym jestestwem i chodzić do pracy, której nie lubię. A wierzcie mi, że znam takich ludzi! To jak zamach na radość życia. Pomijam wybryki młodości, takie jak tymczasowa emigracja na zmywak. Jakże to potrzebne i uczące pokory w gówniarskich czasach. Sama w wieku 18-stu lat segregowalam pranie i sprzatalam kible we Frankfurcie nad Menem. Wróciłam po wakacjach do ojczyzny, jako dumna posiadaczka ponad tysiaca euro. Ale dziś to już inny etap. Satysfakcja z pracy to moj zastrzyk paliwa. Bez zawodowej frustracji żyje się lepiej i jakoś z ludźmi można się bardziej dogadać.

NAJWIĘKSZĄ WARTOŚCIĄ SĄ LUDZIE

Cały świat opiera się na relacjach. O wszystkim decyduje ktoś. Bez względu na to czy pracujemy w telewizji, w banku, w sklepie, czy w aptece. Zależy mi na ludziach, lubię ludzi i jestem stworzona do tego, by się nimi otaczać. Oni dają mi inspiracje, otwierają przede mną swój kawałek świata, dają inne spojrzenie na pewne sprawy, otwierają oczy, zamykają buzie. Czasami dają w kość, czasami po dupie, a jeszcze innym razem pozwalają rozwinąć skrzydła i uwierzyć w siebie. Ten punkt dotyczy również dbania o innych ludzi – nie zapominania, rozmawiania, telefonu od czasu do czasu.

JAK (POSTANOWIŁAM) ŻYĆ?

PIENIĄDZE SĄ POTRZEBNE I KAŻDY O TYM WIE

Lubię marzenia zamieniać w cele. Tyle, że do ich realizacji przydają się pieniądze. Jakoś tak zostałam wychowana, żeby wydawać pieniądze rozsądnie i nigdy nie żyć na krechę. Nawet, gdy byłam na początku swojej kariery i zarabiałam grosze, to umiałam wygospodarować pieniądze na wyjazdy i przyjemności. Zawsze oszczędzałam też kieszonkowe, które jako nastolatka dostawałam od rodziców. Nigdy babcie nie pchały mi pieniędzy do kieszeni. Podczas, gdy moja przyjaciółka z liceum poza kieszonkowymi, np. farbowała włosy swojej babci i wieszala firanki za hajs. Zastanawiałam się wówczas, ile żrących specyfików na głowie, są w stanie wytrzymać włosy starszej pani, biorąc pod uwagę umiejętności fryzjerskie mojej kochanej przyjaciółki, której zdarzyło się zamiast blondu wyczarować na głowie babci soczysty fiolet. Wracając do tematu pieniędzy, odkąd wyprowadziłam się z domu rodzinnego prowadziłam mały kajecik z miesięcznym spisem wydatków i tak zostało do dziś. Oczywiście zdarzają mi się finansowe grzechy, gdy zobaczę ładne buty. Tłumacze sobie to, że od czasu do czasu można. Poza tym zasłużyłam, a co! 🙂

JA TO TAKŻE MOJE OPAKOWANIE

Jakieś dziesięć lat temu przeczytałam wywiad z Kylie Minogue dotyczący jej walki z rakiem. Zapamiętałam jedno jej zdanie: „Dbanie o zdrowie to mądrość”. Świadome jedzenie, sport i profilaktyka, to dowód odpowiedzialności za siebie samego. Dlatego staram się odżywać zdrowo i żyć aktywnie. Nie jestem osobą, która uznaje, że dopóki nic mnie nie boli, to nie idę do lekarza.

JAK (POSTANOWIŁAM) ŻYĆ?

Wiecie co, kończę moje dzisiejsze wypociny, ponieważ właśnie poczułam się jak ksiądz na ambonie.

Czekam na Wasze wiadomości i komentarze, bo one zawsze niesamowicie mnie ciekawią! 🙂

 

Enjoy! : )

 

 

Trending Posts

033 comments
  • Tak, tak, tak! Ze wszystkim się zgadzam. Widzę, że mamy bardzo podobne podejście do życia. Ja do tej listy dodaję jeszcze cieszenie się z małych rzeczy, bo świat staje się wtedy piękniejszy.

    • traveLover

      Słusznie! Docenianie małych rzeczy mogłabym śmiało dopisać! 🙂 Pozdrawiam 🙂

  • Jak na wpis o 4 nad ranem jest bardzo błyskotliwy, dowcipny no i dojrzały.
    I wiesz co- widzę bardzo dużo podobieństw z moim podejściem do życia i ludzi :).
    ps.A czym zawodowo się zajmujesz btw?

    • traveLover

      Bardzo Ci dziękuję 🙂 Witaj bratnia duszo w takim razie 🙂 PS. pracuję w telewizji, jako dziennikarka, reżyserka, a Ty? 🙂

      • Ale czad!! 😀 Zawsze mi się marzyła taka praca!
        Ja jestem błaznem grupowym=fitnessem 😉

        • traveLover

          Muszę przyznać, że praca cudna, choć niełatwa 🙂 A co do błaznowania – ja zawsze na treningach zastanawiam się, skąd Wy trenerki bierzecie siłę, energię i jeszcze się uśmiechacie robiąc 86489 przysiad 🙂

          • To trzeba trochę być szurniętym, ale też ćwiczenia to endorfiny i jak dużo tego masz w sobie to daje uczucie naćpania 😀

          • traveLover

            Ja tam lubię szurniętych ludzi! 🙂

          • Jako osoba niespełna rozumu- również 😀

  • Angelika Stefanowska

    Jestem pierwszy raz na Twoim blogu i wiesz co? Lepszego tekstu nie przeczytałam. Czytając to czułam jakbym czytała o sobie. Jakie to dziwne uczucie. Jak dla mnie mega. Dzięki!

    • traveLover

      Szalenie mi miło. Cieszę się, że w tym wirtualnym chaosie blog pozwala mi odnaleźć ludzi podobnych do mnie 🙂 Pozdrawiam Cię serdecznie! 🙂

  • Świetny wpis, bardzo wartościowy. Od kilku miesięcy mam bardzo podobne nastawienia do życia i świata. Rób to, co kochasz, a sukces przyjdzie sam 🙂

    • traveLover

      Dokładnie tak, przybijam piątkę i pozdrawiam! 🙂

  • Jak pięknie to ujęłaś „Największą wartością są ludzie”, coś w tym jest, to przecież oni napędzają nas do dalszych działań. Powiem Ci szczerze, że jeszcze nie jesteś prawdziwym księdzem na ambonie- Twój wpis z pewnością nie nudzi!

    • traveLover

      Uf! Całe szczęście, że nie przysnęłaś 🙂 Bardzo Ci dziękuję za komentarz 🙂

  • Gdy mamy pozytywne nastawienia to świata, to łatwiej wyjść ze swojej skorupy, odważyć się coś zmienić. Pójść do przodu. Żyć po swojemu, ale ze swoimi wartościami. A że czasami nam się to wszystko przyśni…. Skądś to znam 🙂

    • traveLover

      Dobrze powiedziane hihi 🙂 Ja to jestem myślicielką urodzoną 🙂 Mój facet śmieje się, że mój mózg jest jak sieć autostrad, po której non stop przejeżdżają samochody 🙂

  • Monika Leonowicz

    Madre rady, aczkolwiek jak ma się rodzinę i dzieci, życie wyglada troche inaczej. Nie można ( wg mnie) ryzykować.Jest zbyt dużo do stracenia

    • traveLover

      Często mówią mi o tym znajomi, którzy są już rodzicami. Zrobiliby coś szalonego..ale odkąd mają dzieci, zastanawiają się nad wszystkim dwa razy. Ostatnio np. rozmawiałam o skakaniu ze spadochronem z kumplem. Odpuścił, bo nie chciałby kusić losu i zostawić żony z rocznym synkiem. Pozdrawiam serdecznie 🙂

  • Ula Wróblewska

    Masz rację w zasadzie we wszystkim. Podoba mi się to, że podkreślasz dbanie o zdrowie. Niby to ogólnie wiadomo, a realia są różne. Jak ktoś jest młody, to wydaje mu się, że jest niezniszczalny. Pozytywne myślenie jak najbardziej, ale nie bądźmy tacy idealni – każdy ma gorsze i lepsze dni. Ja bym jeszcze dodała, że oprócz pozytywnej energii wracają do nas dobre uczynki 🙂

    • traveLover

      Dzięki za komentarz 🙂 Wierzę w karmę, dobre uczynki do nas wracają 🙂

  • Dobre rady!

    • traveLover

      Dzięki! 🙂

  • Cieszę się, że napisałaś o dbaniu o zdrowie! Profilaktyka to najtańsza i jedyna skuteczna forma ochrony przed poważnymi chorobami! Dbajmy o siebie!!! 🙂

    • traveLover

      Dokładnie tak! 🙂 Lepiej zapobiegać, niż leczyć 🙂 Pozdrawiam serdecznie 🙂

  • Karolina Ostrowska

    Couchingu nie cierpię, uważam, że to bujda na resorach.. Sama jestem marzycielką, która twardo stąpa po ziemi… niby się wyklucza, ale u mnie się sprawdza 🙂

    • traveLover

      Mnie też coaching kojarzy się z pogadanką o tym, że niebo jest niebieskie… Połączenie marzycielstwa i twardego stąpania po ziemi – to idealne połączenie:) Podpisuję się pod tym 🙂

  • Piękne zasady życiowe <3

    • traveLover

      Dziękuję :*

  • Perfect Foundation

    Ja się staram mysleć pozytywnie, ale realistycznie. Wszystko inne to prawda, zwłaszcza o zdrowiu, tym bardziej, że mam dwóch małych synów, więc poza sobą mam dla kogo byc zdrowa.

    • traveLover

      I słusznie! 🙂 Kto ma dbać o nasze zdrowie, jak nie my sami 🙂 Pozdrawiam 🙂

  • Właściwie pod wszystkim mogłabym się podpisać 🙂 Może tylko to „pozytywne myślenie” za bardzo kojarzy mi się właśnie z coachingiem i takim byciem pozytywnym za wszelką cenę 😉 Ale tak naprawdę ja też wolę być optymistką niż pesymistką.

    • traveLover

      Wierzę, że dobre myśli i dobra energia przyciągają dobre rzeczy 🙂 Pozdrawiam 🙂